خاطرات ما در منوچهری

گوشه ای از خاطرات ما در منوچهری با حاج نجف نجفی
همواره بیاد آن سخن معروف می افتم که ورد زبان آقای نجفی بود : تا نباشد چوب تر ، فرمان نبرد گاو و خر.
بیاد آن تسبیح دانه درشتی که دردستش می چرخید و گاهی نیز آن را در گوش ما قرار می داد و می پیچاند.
خوب به یاد دارم صوت دلنشینش را در زنگ قرآن و علاقه فراوانش به یاد دادن قرآن به ما .
بعضی مواقع در زنگ استراحت آن قدر او را اذیّت می کردیم و سروصدای زیاد ، که در هنگام زدن زنگ کلاسی دسته ی زنگ را با عصبانیت و به شدت به  زنگ می کوبید .
                                                                                                  یادش بخیرآن روزها